Pionier-Automobielen Club (P.A.C.)

Het begon allemaal zoals een echte oldtimerrit hoort te beginnen: met koffie, gebak en mannen die aandachtig onder motorkappen kijken, terwijl niemand precies weet waarnaar gekeken wordt. In het pittoreske Egmond-Binnen verzamelde zich de bonte stoet van de PAC — een rijdend museum vol karakter, chroom en een lichte geur van olie en nostalgie.

De deelnemers verschenen met alles wat de vooroorlogse autowereld groot heeft gemaakt: statige A-Fords, majestueuze Rolls-Royces, deftige Bentleys, karaktervolle Citroëns, imposante Cadillacs en onverwoestbare Buicks. Sommige auto’s reden zo stil dat je alleen het tikken van de richtingaanwijzer hoorde. Andere waren al van verre herkenbaar aan een geluid alsof er een complete smederij onder de motorkap werkte.

Na de ontvangst werd traditiegetrouw de beroemde PAC-tas uitgereikt — een tas die vermoedelijk meer respect geniet dan sommige deelnemende voertuigen. Uiteraard compleet met rallybord en het legendarische lekmatje, waarvan iedereen hoopt het nooit nodig te hebben, maar dat tóch met trots wordt meegenomen.

De route voerde langs eindeloze bloembollenvelden die eruitzagen alsof Nederland speciaal voor deze dag opnieuw was geschilderd. Overal kleurden tulpenvelden rood, geel, paars en roze, terwijl de colonne oldtimers zich statig door het landschap voortbewoog. Toeschouwers zwaaiden enthousiast, kinderen wezen naar de auto’s en hier en daar vroeg iemand zich hardop af of al die voertuigen daadwerkelijk nog konden remmen.

Een hoogtepunt van de dag was het bezoek aan bloemhandel Fluwel. Daar werden de deelnemers ondergedompeld in een zee van tulpen in alle denkbare kleuren en vormen. Menigeen vergat even de auto’s en stond plots fanatiek tulpen te fotograferen alsof men deelnam aan een botanische rally.

Maar dé helden van de dag waren zonder twijfel de familie De Vries. Hun kleine Peugeot besloot midden tussen de bloembollenvelden dat mechanische aandrijving zwaar overschat werd. Wat volgde was een tafereel dat rechtstreeks in de PAC-geschiedenisboeken thuishoort: de complete familie achter de auto, schouder aan schouder duwend door het landschap. Het leek even alsof niet de Peugeot, maar de familie zelf deelnam aan een historische krachtproef. Toeschouwers applaudisseerden, sommige deelnemers boden hulp aan, maar eerlijk gezegd genoot iedereen veel te veel van het schouwspel.

Na al deze inspanningen was de lunch in Anna Paulowna meer dan verdiend. De sfeer was uitbundig, de gesprekken luidruchtig en de verzorging uitstekend. Verhalen over carburateurs, mysterieuze bijgeluiden en ‘vroeger waren auto’s nog écht van staal’ vlogen over tafel.

De middagroute bracht het gezelschap via Noord-Scharwoude uiteindelijk bij de bijzondere autocollectie van Rijn en Mieke. Daar werden de deelnemers ontvangen alsof ze zojuist de Mille Miglia hadden gewonnen. De gastvrijheid was groots, de hapjes heerlijk en de glazen werden met bewonderenswaardige regelmaat gevuld.

Tussen de glimmende klassiekers, sterke verhalen en het zachte gerinkel van glazen werd nog maar eens duidelijk waar zo’n PAC-rit werkelijk om draait: niet alleen om de auto’s, maar vooral om de mensen, de gezelligheid en de wetenschap dat zelfs het moeten duwen van een Peugeot uiteindelijk onderdeel wordt van een perfecte dag.

En ergens, diep in de Noord-Hollandse polder, stond vermoedelijk nog steeds een verdwaalde Bentley-rijder op zijn routekaart te kijken.

Al met al een zeer geslaagde dag,
Met vriendelijke groet en nog veel autoplezier,
Wobbo Hopman

Na al deze inspanningen was de lunch in Anna Paulowna meer dan verdiend. De sfeer was uitbundig, de gesprekken luidruchtig en de verzorging uitstekend. Verhalen over carburateurs, mysterieuze bijgeluiden en ‘vroeger waren auto’s nog écht van staal’ vlogen over tafel.

De middagroute bracht het gezelschap via Noord-Scharwoude uiteindelijk bij de bijzondere autocollectie van Rijn en Mieke. Daar werden de deelnemers ontvangen alsof ze zojuist de Mille Miglia hadden gewonnen. De gastvrijheid was groots, de hapjes heerlijk en de glazen werden met bewonderenswaardige regelmaat gevuld.

Tussen de glimmende klassiekers, sterke verhalen en het zachte gerinkel van glazen werd nog maar eens duidelijk waar zo’n PAC-rit werkelijk om draait: niet alleen om de auto’s, maar vooral om de mensen, de gezelligheid en de wetenschap dat zelfs het moeten duwen van een Peugeot uiteindelijk onderdeel wordt van een perfecte dag.

En ergens, diep in de Noord-Hollandse polder, stond vermoedelijk nog steeds een verdwaalde Bentley-rijder op zijn routekaart te kijken.

Al met al een zeer geslaagde dag,
Met vriendelijke groet en nog veel autoplezier,
Wobbo Hopman